Profesor Kazimierz Korus: muzo opiewaj człowieka, który potrafi poradzić sobie w każdej okoliczności (Odyseja)

Profesor Kazimierz Korus: muzo opiewaj człowieka, który potrafi poradzić sobie w każdej okoliczności (Odyseja)

Wybitny specjalista w zakresie filologii klasycznej, profesor Kazimierz Korus z Uniwersytetu Jagiellońskiego przygotował na Kongres znakomity  wykład na temat Ideału w kształceniu praktycznym w starożytnej Grecji.

Uczony na podstawie zabytków literackich greckiej starożytności dowodził, że wykształcenie zawodowe było w starożytnej Grecji powiązane z formacją charakteru, czyli paideią – wychowaniem. Bardzo ważne były dla starożytnych cechy charakteru specjalisty. W przysiędze Hipokratesa znalazło się sformułowanie, potwierdzające konieczność zachowania się w zgodzie z sumieniem, prawość lekarza była i jest bardzo ważna.

Profesor Korus, w kontekście kultury starożytnej Grecji próbował także odpowiedzieć na pytanie dlaczego człowiekowi potrzebny jest ideał.

Odpowiedzi na te pytania można znaleźć wędrując przez literaturę i kulturę starożytnej Grecji. Grecy kształcenie zawodowe pojmowali znaczenie szerzej niż my dzisiaj. Związany jest z tym termin techne, to nie tylko technika w dzisiejszym pojmowaniu tego słowa, ale też umiejętność i sztuka. Technites – mistrz reprezentował dziedzinę wiedzy i sprawność. Posiadanie umiejętności i sprawności oparte było w ideale o dwa konteksty – umiejętność działania i zachowania w sytuacjach trudnych oraz umiejętność przemawiania „techne retorike”. Mistrz to ten, kto reprezentuje godne podziwu rzemiosło.kazimierz korus

W V p.n.e. wieku filozofowie określili również rzemieślnikami poetów i wieszczów (techne poetike).

W epoce homeryckiej z kolei nie było systemu kształcenia, a wszyscy uczyli się u swoich mistrzów. W starożytnych tekstach najwięcej jest fragmentów, odwołujących do kategorii mistrzostwa poświęcone było lekarzom i nauczycielom.

Jakie ideały zatem przyświecały Grekom w indywidualnym nauczaniu. U Homera dostrzec można jednoznaczną wskazówkę kiedy człowiek może zostać wielki. Otóż wówczas, kiedy nauczy się przebaczać i prosić o przebaczenie, przebaczanie sobie samemu jest jedną z najważniejszych cech mistrza.

Człowiek wielkoduszny to ten, który zachowuje szacunek wobec innych, ma szacunek wobec siebie i stara się dążyć do doskonałości – jest to arystokrata ducha. Ideały są potrzebne dla zaspokojenia tego, czego żąda ciało, zaspokojenie tego, czego żąda umysł, oraz tego, czego żąda duch i dzięki temu człowiek może się rozwijać.

Podstawowa kompetencja humanisty wynikająca z lekcji starożytnych Greków jest to wrażliwość na drugiego człowieka.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s