Kazimierz Sikora

Ur. w 1959 roku w Krakowie–Bronowicach, w rodzinie robotniczej z chłopskimi korzeniami. Ukończone z wysokim wynikiem studia polonistyczne w Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, w specjalności językoznawczej (uczeń prof. Bogusława Dunaja; praca magisterska pt.: „Gwara miejska na przykładzie Bronowic Wielkich w Krakowie”). Wieloletni przewodniczący Koła Naukowego Językoznawców Studentów UJ, pełnomocnik Dziekana Wydziału Filologicznego UJ ds. Studenckich Kół Naukowych. Jeszcze jako student IV roku studiów, za zgodą Rektora UJ, podejmuje pracę w zespołach naukowych badających problemy węzłowe: Język mówiony mieszkańców Krakowa i Nowej Huty, Miejska polszczyzna mówiona Krakowa oraz Gramatyka komunikacyjna języka polskiego. Po tym okresie w centrum jego zainteresowań naukowych znalazły się: dialektologia, semantyka wyrazów funkcyjnych, stylistyka, językowa etykieta i etnolingwistyka. Współpracował m.in. z pracownią nowego Atlasu gwar polskich, pod red. Karola Dejny; wiele lat prowadził wspólnie z prof. Józefem Kąsiem terenowe badania gwary orawskiej i samodzielne już badania gwar okolic Krakowa. Współautor nowatorskiego „Słownika współczesnego języka polskiego” (1996), otwierającego nową kartę w dziejach polskiej leksykografii i kilku innych, mniejszych słowników. Doktorat uzyskany na podstawie pracy pt.: „Partykuły gwarowe (na przykładzie gwar orawskich)”, napisanej i obronionej pod kierunkiem prof. dr. hab. B. Dunaja w 1997 r. Habilitacja na Wydziale Polonistyki UJ na podstawie dorobku naukowego i rozprawy „Grzeczność językowa wsi. Cz. I. System adresatywny” (2010 r.). Promotor i opiekun naukowy kilkorga doktorantów na WP UJ, skupiający wokół siebie zaangażowaną w promocję nauki i badania dialektologiczne młodzież akademicką (kilkadziesiąt obozów naukowych, agony retoryczne w Sejmie RP, gry uliczne, konkursy ortograficzne, projekt „Ucz się u mistrzów”, „Dyktando Krakowskie” i in.). Pomysłodawca realizowanego wspólnie ze studentami i władzami samorządowymi projektu „Wieńca Krakowskiego” (siedziba projektu w Szczurowej), służącego rozwojowi kultury regionalnej i budzenia lokalnej świadomości wśród młodego pokolenia mieszkańców wsi podkrakowskiej (np. Festiwale Godki Krakowskiej w Iwanowicach; wykłady w szkołach gminnych gimnazjalnych, badania słownictwa gwarowego, tekstów folkloru słownego dla dzieci, gawęd, oracji weselnych itp.).

Od ponad dwudziestu lat zaangażowany w tworzenie ośrodka akademickiego w Krośnie. Wykładowca i profesor PWSZ w Krośnie, były dyrektor Instytutu Humanistycznego, pomysłodawca wielu imprez popularyzujących naukę. Z ważniejszych osiągnięć naukowych tego czasu wymienić można udział (konsultacje lingwistyczne) w tworzeniu systemu komputerowego ułatwiającemu komunikację z osobami głuchoniemymi, projektu automatycznego diagnozowania ciężkich chorób wieku dziecięcego, jak też translacji i analizy tekstu jako aspektu tzw. sztucznej inteligencji (współpraca z wychowankami prof. dra hab. inż. Wiesława Wajsa).

Jest głęboko przekonany do idei budzenia świadomości kulturowej i lokalnej wiejskich elit, poczucia zakorzenienia i wartości godnych zachowania elementów chłopskiego etosu. W takim myśleniu o przyszłości wsi podkarpackiej i roli regionalnych uczelni ma znakomitego poprzednika w osobie patrona PWSZ w Krośnie, profesora Stanisława Pigonia. Ocalałe cudownym zrządzeniem losu gniazdo rodzinne Profesora w Komborni winno się stać ośrodkiem takiej refleksji – powtarza z uporem – a sam PWSZ – animatorem takich działań.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s